Ziyaretçiler

AÇIKLAMA

Suçu: Cinayet

Teşhis: Şizofreni

Vak’a: İntihar

-Korkuyor musun?

-Hem de çok!

-Ölecek miyiz?

-Yaşıyor muyuz ki !

Bundan öncesini hatırlamazsan bundan sonrasından kurtulamazsın!!!

Böyle bir zihinde kilitlisiniz ve kurtulmak için tek şansınız O’nu kurtarmak… Bu zihinde hiçbir şey normal değil. Sizler buranın hem sahibi hem de ziyaretçilerisiniz. Bu karanlık zihnin şifrelerini çözüp kendine hazırladığı tuzaklardan kaçabilecek misiniz? Yoksa siz de onunla beraber bu zihnin içinde sonsuz boşluğa mı mahkum olacaksınız?

UNUTMA! SON ŞİFRE 112…

HİKAYE

PİN… Keman virtüözü bir babanın ve ressam bir annenin tek çocuğu… Notaların çığlıklara karıştığı bir evde büyüdü . Çocukluğundan annesinin hıçkırıkları , babasının öfkesi yükselirdi ne zaman düşünse… Yalnız bir çocuktu pin ,konserler,sergiler derken hiçbir yerde arkadaşlık kurabilecek kadar uzun kalamamıştı. Bu yüzden oyun arkadaşlarını kendi zihninde yaratıyordu.

-Anneeee!!

– …..

O gece o gemide gördüklerini ömrünce unutamayacak sanıyordu ama öyle olmadı !

Pin artık yetimhanede tek başına bir çocuktu. Kitaplardı onu yalnızlığından kurtaran. Bu yüzdendi yetimhanedeki diğer çocukların acımasız şakalarına maruz kaldığı kalın camlı gözlükleri… Görmezden duymazdan geliyordu onları; ama bir gün…

-Ben yapmayalım dedim.

-Ama yaptım.

-Ben bir şey yapmadım ki!

Gözlerini açtığında başında uğultu halinde konuşan beyaz önlüklü insanlar vardı. Zihni bulanık, elleri kolları bağlıydı. Yaşadığı ve yaptığı her şeyi karanlık bir zihinde kaybetmişti. Bembeyaz sonsuz bir boşluk… Beyazlar içinde bir kadın gülümseyen…NOYA… Yeni hayatının ilk anısıydı bu… Hafıza kaybının şok tedavisinin yan etkisi olduğunu söylediler. “Zamanla parça parça hatırlayabilirsin ama belki de hatırlamaman senin için daha iyi…”

Günler geçiyordu birbirinin aynı… Artık daha iyi hissediyordu kendisini, özellikle hemşire Noya’yı her gülümsetebildiğinde… Ve bir gün el salladı ardından Noya…

Önceleri uzaktan da olsa O’nu görmek yetiyordu Pin’e… Ancak dikkat çektiğini fark edince kılık değiştirmeye başladı. Artık daha fazlasını istiyordu.

-Bana aşık olduğunu biliyorum.

-Ben de biliyorum.

Saatlerdir ağlamaktan kızarmış gözlerle Pin’e yalvarmaya devam etti. Sonuç değişmedi, Pin çok emindi çünkü Noya’nın ona aşık olduğuna…

Ağlayarak, bağırıp çağırarak geçen onlarca gün Pin’i artık daha sabırsız, daha öfkeli ve daha saldırgan yapmıştı. Bir gün, bir gece yenilginin ağırlığını taşıyamayan Pin, istemeden, hem de hiç istemeden…

Bir tane daha, bir tane daha… Son ilacı içtiğinde zihni iyice bulanıklaşmıştı.

-Korkuyor musun?

-Hem de çok!

-Ölecek miyiz?

-Yaşıyor muyuz ki !

Bu karanlık zihnin şifrelerini çözüp kendine hazırladığı tuzaklardan kaçabilecek misiniz? Yoksa siz de onunla beraber bu zihnin içinde sonsuz boşluğa mı mahkum olacaksınız?

UNUTMA! SON ŞİFRE 112…

Rezervasyon
http://paranoyakorkuevi.com/
Eylül 2017
Mon Tue Wed Thu Fri Sat Sun
28293031123
45678910
11121314151617
18192021222324
2526272829301
TÜRÜ

Korku & Gerilim

SÜRE

60 Dakika

GRUP

3-8 GRUP

EĞLENCE

100%